السيد محمد علي الأبطحي
319
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
زكات از مهمترين واجبات الهى است كه خداوند از أموال ثروتمندان براي فقرا وكارهاى خير تعيين كرده است ، ودر قرآن مجيد پيوسته پس از دستور به نماز مورد امر قرار گرفته است . زكات در لغت به معنى فزونى ورشد ونمو ، ونيز به معنى تطهير وپاكيزگى است . چنان كه پرداخت زكات مايه بركت وفزونى خير ، وپاكيزگى مال از پليدى است . در أحاديث معتبره تأكيد شده كه : خداوند به مقدارى كه براي فقرا كفايت مىكرده در أموال ثروتمندان زكات را واجب ساخته ، واگر همه زكات خود را به طور صحيح بپردازند ، هيچ فقيرى باقي نخواهد ماند ، واگر فقرا صدمه مىبينند از جهت كساني است كه حقوق آنها را نمىدهند ، ودر دستور زكات نقصى نيست . ودر بعضي از روايات آمده كه : مانع زكات مسلمان نيست . وامام صادق ( عليه السلام ) فرمودند : هيچ مال وثروتى در خشكى يا دريا ضايع نگردد مگر به منع زكات . ونيز فرمودند : هر گاه حضرت قائم - عجل الله فرجه الشريف - به پا خيزد ، مانع الزكات را مىگيرد وگردن مىزند . وعذابهاى اخروى بسى سخت تر است . مسائل زكات چيزهائى كه در آن زكات واجب مىشود ( مسأله 1793 ) : زكات در نه چيز واجب است : أول : گندم . دوم : جو . سوم : خرما . چهارم : كشمش . پنجم : طلا . ششم : نقره . هفتم : شتر . هشتم : گاو . نهم : گوسفند . ومالك يكى از اين نه چيز با شرايطى كه مىآيد ، بايد مقدار معين شده را ، به يكى از مصرفهائى كه دستور داده اند برساند .